Veteraan in het vliegtuig

In principe zou ik natuurlijk moeten beginnen, door te zeggen dat wij goed zijn aangekomen.

En dat zijn we ook!

Inmiddels bevinden geert, gerry, wil, bauke en ik ons alweer ruim drie uur in Indonesie. De lange reis is eigenlijk heel voorspoedig gelopen. Na het inchecken om 8 uur gisterenochtend op schiphol en het koffiedrinken, achter de schermen, brak dan de echte reis aan! een reis die vol inspiratiemomenten en bijzondere ontmoetingen zal staan. en het begon al goed, want er was meteen een bijzondere ontmoeting die ik graag met jullie wil delen, vandaar de wat eigenaardige titel...


Geert, Gerry, Wil en Bauke werden tijdens het inchecken naast elkaar gepland in het vliegtuig. Gezellig, dat zeker en ook nog eens fijn want op de eerste vlucht naar dubai was er zelfs extra ruimte waardoor zowel gerry en geert als wil en bauke voldoende de ruimte hadden. Bauke en Wil kwamen op schiphol ook nog eens vrienden tegen die dezelfde vlucht moesten hebben. Kortom voldoende de tijd om met hen bij te praten.

Ik zelf zat een aantal rijen voor de anderen. Ik belandde naast een keurige heer. Het was zelfs de eerste keer dat ik mezelf heb voorgesteld in het vliegtuig ;-)

"Jan is de naam", zei de man vrolijk. Ik antwoordde enthousiast,: "goedemorgen Jan, ik ben Renate en ik zal de komende achtien a twintig uur naast je zitten!". Al snel raakte we aan de praat en het bleek een bijzondere ontmoeting. Jan, een man van 84 vliegt sinds enkele jaren elke zomer naar java om daar zijn veteranen vrienden te ontmoeten.

Jan heeft, zo moeten jullie weten, namelijk drie jaar lang voor java gelegen als marinier. Op 21 jarige leeftijd vertrok jan om pas op zijn 24 ste weer terug te gaan naar nederland (een terugvlucht kostte hem destijds vijf dagen vliegen! de bootreis heen had maar liefst zes weken in beslag genomen ) Jan strijdde in indonesie en maar liefst 6438 kameraden vonden daarbij de dood. Helaas hebben deze veteranen nooit veel mogelijkheid gehad om hun verhaal kwijt te kunnen aan anderen. Zoals Jan zei: "er is volgens veel mensen niet gestreden in/rondom indonesie. We waren simpelweg een paar jaar weg en vonden geen gehoor als we over deze periode wilden vertellen."

Jan gaat elke zomer terug om in ieder geval op 17 augustus in Indonesie te zijn, de dag van de onafhankelijkheid. Zoals Jan zei: "Vroeger waren we vijanden , nu zijn we vrienden. Zo hoort het te zijn."

Ongeveer twintig uur met Jan reizen was een beleving op zich en ik hoop dat dit slechts een voorteken is van de ontmoetingen die we tijdens deze reis mogen ervaren. Tip: ik zou zeggen, spreek morgen ook eens je buurman/buurvrouw in de trein aan. Er kan zomaar een heel bijzonder verhaal naar buiten komen. Eén die gehoord mag worden.  

Over een kwartiertje gaan we lunchen en zullen na een korte rustpauze naar het vrijheidsplein vertrekken.

Tot nu toe kan ik ook al zeggen dat we een glimps hebben opgevangen van de verschillenen tussen rijk en arm, en die zijn groot. Krottenhuisjes staan op de ene hoek van de straat en daarachter verschijnt ineens een rij villa's. het had niet duidelijker geschets kunnen worden.

Kortom, de reis is begonnen en we gaan het beleven!!

De lieve groeten uit Jakarta!

Renate