“Bidden aan de voet van de berg”

Wil tijdens een eerdere aanbieding van het bijzondere boekje

Tijdens deze reis biedt Wil (namens de groep) aan Nederlands sprekenden een heel bijzonder boekje aan, genaamd: "bidden aan de voet van de berg".

Het is een boekje over “bidden”. Waarom bidden mensen nog? Hoe bidden mensen? En wat betekent dit bidden voor hen?”Het zijn allerlei vragen die in dit boekje beantwoord worden. Het is een prachtig boekje dat aanzet geeft om weer eens na denken over bidden. De titel van het boekje verwijst naar de holterberg, nabij de gemeente Nijverdal waar Wil, Bouke, Geert en Gerry vandaan komen. Bijzonder is dat vandaag de dag was, dat we letterlijk zouden “bidden aan de voet van de berg”.
Vanochtend zijn we naar de kerk van Salib Putih gegaan. Een kerk onderaan de heuvel waar ons hotel staat. Een gemeente zo hoorde wij vooraf, waar met name ouderen kerken. Als wij binnenkomen is de kerk al goed gevuld en er hangt een heel prettige sfeer. En die sfeer is voelbaar door heel de dienst. Er zijn prachtige Indonesische liederen, die wij proberen mee te zingen. De preek is er een die ontzettend veel inspiratie biedt en enorm aansprekend is. Jaspert zit een rij achter me en doet de vertaling. Met mijn oren gericht op Jaspert en mijn ogen op de voorganger vind ik het plaatje helemaal kloppen. De dominee benadrukt dat God niet de rijken en de armen heeft geschapen, maar dat we er nu wel voor elkaar in die hoedanigheid moeten zijn. Er wordt gebeden voor de gelijkwaardigheid, de gelijkwaardigheid van armen en rijken en de gelijkwaardigheid tussen de Nederlanders en de Indonesiers. “We moeten elkaar liefde geven waar dat kan. Onvoorwaardelijke liefde. Liefde die kracht geeft om door te gaan.” Dat is nog eens de extra boodschap van de dominee.

De gemeente waarin we ons bevinden kampt namelijk met problemen. De gemeenteleden zijn over het algemeen niet al te rijk en tien gezinnen driegen nu uit hun huis geplaatst te worden omdat er uitbreiding van de infrastructuur komt. Deze mensen hebben geen eigendomsbewijs voor het land waarop zij wonen en dus weinig recht van spreken. Er wordt voor hen gebeden. Ik hoop maar dat er een goede oplossing wordt gevonden voor deze mensen.

Na afloop van de dienst praten we verder met de dominee over zijn leven en activiteiten in deze gemeente. Het is bijna een echte businessman, die zich met veel verschillende dingen bezig houdt: rechtsbijstand, accupunctuur en het verhuren van matrassen. Alles valt onder het werk van deze dominee.

En nu komen we net terug van een heerlijke lunch bij Jaspert en Josien thuis. Niet alleen heerlijk, maar ook een erg fijne lunch waarbij we hebben gesproken over het kinderprogramma van Percik: wij zijn gelijk, wij verschillen.

Een prachtig programma, waarbij workshops aan kinderen van verschillende religieuze achtergronden worden gegeven. Deze kinderen leren daardoor andere godsdiensten kennen. Zo vertelde één moslimkind na een workshop: “Christenen zijn best aardig”.

Als kinderen al op vroege leeftijd andere religies leren kennen, kan hopelijk de angst voor deze andere religies worden weggenomen!

(overigens hebben we vandaag ook nog een klein stukje van een huwelijk meegemaakt!!Maar daarover meer in de volgende blog!)