Grootmoeder Alisontorina Aling voedt 6 kleinkinderen op met hulp van de organisatie ANPPCAN

Oma met twee van haar kleinkinderen

Naast ziekten als aids heeft ook de oorlog in noord Uganda veel kinderen wees gemaakt. Oma’s, soms samen met opa’s, zorgen voor hun kleinkinderen op een leeftijd waarop traditioneel gezien de kinderen voor hen zouden zorgen. Een hard gelag, maar veel grootmoeders doen er alles aan om hun kleinkinderen een goede opvoeding te geven en naar school te laten gaan.We bezochten de 65 jarige Alisontorina Aling. Ze verloor haar man tijdens de periode van Amin (1972) en bracht alleen haar kinderen groot. Haar drie zoons zijn overleden, twee stierven aan aids, een is door de rebellen vermoord, haar dochters hebben eigen gezinnen.

Alisontorino met haar vishandel

Zij zorgt noodgedwongen voor de 6 kinderen van haar zoons. 3 daarvan wonen bij haar en 3 gaan naar schoolinternaten. Met de gift van ANPPCAN kocht ze kleine gedroogde visjes om op de markt een handeltje te beginnen en liet ze stenen bakken om een huisje te bouwen dat ze zou kunnen verhuren. Met de winst van haar handel onderhoudt ze de kinderen. Haar leergierige kleinzoon Christopher Onyergiu zit in de 6e groep van de basisschool en wil dokter worden. Hij sprak al vloeiend Engels met ons. “Oma zorgt goed voor ons”, vertelde hij, “we gaan naar school en hebben genoeg te eten. Natuurlijk halen we water, maken we het terrein schoon en helpen we oma bij het verbouwen van de voedselgewassen om het huis.”Het gezin kan zichzelf nu redden en hebben de financiële steun van ANPPCAN niet meer nodig. Innocent Cwinyai van ANPPCAN houdt wel een oogje in het zeil en komt af en toe langs om te kijken hoe het met het gezin gaat.

haar voorraad stenen

Mieke Labots, Kitgum 4 augustus 2010