vrijdag 13 augustus 2010

In gesprek met Keniaanse jongeren over hun leven.


Inmiddels zijn we na een lange busreis in Kenia aangekomen om o.a. de organisatie RAPADO te bezoeken. In het district Migori, waar RAPADO werkt, is zeker 14% van de bevolking HIV positief (geinfecteerd met het virus). RAPADO doet er alles aan om samen met de bevolking, de overheid en de kerken, de effecten van de ziekte in het leven van de mensen te verkleinen.
Vrijwilligers worden toegerust om thuiszorg aan zieken te verlenen, grootmoeders worden geholpen hun verweesde, soms ook HIV+ kleinkinderen te verzorgen en naar school te laten gaan. Er zijn ook allerlei economische projecten om het inkomen van de families te vergroten. Een belangrijke doelgroep van RAPADO is de jeugd.
In het districtsjongerencentrum spraken we met een groep jongeren vanaf 18. Ze vertelden ons over hun leven, hun dromen en moelijkheden. Het gebrek aan banen en financiele mogelijkheden om een opleiding naar keuze te volgen sprong eruit. Maar geen van allen waren ze passief. Ze pakten alles aan om zich zelf te kunnen onderhouden en hun families te ondersteunen. Het starten van een eigen gezin wordt uitgesteld.
We kregen uit de groep de vraag naar de problemen van de Nederlandse jeugd. Voor ons was deze vraag, in de context van deze groep moeilijk te beantwoorden, omdat de problemen van onze jeugd van een andere orde lijken te zijn. Het gaat in Nederland niet om bestaanszekerheid of fysiek overleven, zoals deze Keniaanse jeugd dagelijks ervaart.
Het was een mooie ontmoeting waarin de Keniaanse jeugd zich op veel terreinen uitsprak.
Mieke Labots, 13 augustus 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten