 |
| Mivule John |
We vroegen aan 2 kinderen bij Kayda waar ze zich thuis voelen. Joweriah Nassanga Shadia, een meisje van 11 jaar, vertelde ons in vloeiend Engels:
" Mijn thuis is waar ik slaap, waar eten is, waar voor me gezorgd wordt en waar ik mijn kleren was. Er zijn ook vrienden thuis. Ik heb twee plekken waar ik thuis ben; KAYDA en het huis waar ik met mijn moeder en 2 zusjes en 2 broers woon. Soms is er eten in het huis van mijn moeder, soms niet. In het laatste geval ga ik naar KAYDA. Daar voel ik me ook thuis en daar zijn mijn vrienden. KAYDA zorgt er ook voor dat ik naar school kan."
 |
Mivule John Abdukalimuh van 12 jaar vertelde ons:
" Ik mis mijn twee oudere getrouwde zussen, maar mijn moeder is overleden en mijn vader is altijd dronken en slaat me. Hij zorgde niet voor me en er was geen eten. Daar in het dorp voel ik me niet meer thuis. Ik liep weg en kwam na verwijzing van andere jongens bij KAYDA. Ik voel me thuis bij KAYDA, bij mijn vrienden, mijn coach (een oudere jongen die ik zelf bij KAYDA mocht kiezen en die me begeleidt) en bij de ' ooms' en ' tantes' (verzorgers) van KAYDA.Ik ga nog wel eens naar mijn vader, in de schoolvakanties, maar de laatste keer ben ik weer weggelopen omdat hij me zomaar slaat als hij dronken is."
Mieke Labots, 18 augustus 2010
Geen opmerkingen:
Een reactie posten