Eerste Kerk Chiang Mai

Gisterenmiddag, na het gesprek met de vijf studenten, volgde er een bespiegeling van het boeddhisme en christelijk geloof. Karsten geeft aan dat “in de context van het Thaise geloof je ook kijkt naar het Boeddhisme. Om in Thailand het christelijk geloof te kunnen belijden, dien je het Boeddhisme te respecteren.” In dit kader bezoeken we vanmiddag tempel Doi Suthep.

Op donderdag ochtend hebben we een vervolg bezoek aan McGilvary. We spreken eerst met drie predikanten, wonen daarna de kerkdienst bij en ter afsluiting gebruiken we de lunch met studenten op de campus.

In overleg met Karsten is besloten dat de predikanten hun verhaal in het Thais doen in plaats van Engels, en dat dit naar het Nederlands wordt vertaald. Op de foto v.l.n.r.:

Manith Maniwong: hij is afgestudeerd in 1988 en predikant van de Eerste Kerk Chiang Mai. Hij is docent praktische theologie en eredienst.

Nanthana Saabschongonsoek: studeerde in 2008 af, werkt en volgt ook de Master opleiding. Ze werkt in een Thaise gemeente en dat is uitzonderlijk, omdat ze tot de minderheidsgroepering Lahu behoort. En ze geeft les aan de bijbelschool van Lahu. Nanthana is een student (Bachelor en nu Master) van Karsten.

Prinda Manowong: is in 1994 afgestudeerd en als predikant 10 jaar werkzaam bij de Eerste Kerk van Chiang Mai. Ze richt zich op het jeugdwerk en geeft catechese.

Het 1,5 uur durend gesprek met deze predikanten geeft ons een beeld van hoe zij de situatie en positie van de Thaise kerk nu zien, hoe mensen uit gebroken families en aan de rand van de samenleving staan gevonden worden, en hun droom hoe over 10 of 20 jaar de Thaise kerk in Thailand er uit ziet. Een toekomst verwachting die mij erg aansprak was dat de Eerste Kerk van Chiang Mai hoopt mensen te laten groeien in hun geloof. “Geloven is meer dan een religie, het is aanwezig in het dagelijks leven. Geloof is niet statisch, maar beweegt en ontwikkelt; gemeente en kerk.”

Ter afronding van dit gesprek bedankt Karsten de predikanten voor hun medewerking, en wordt er volgens Thaise traditie voor hun geklapt.

 

Direct na dit gesprek gaan we naar de kerkzaal voor de dienst. De wekelijkse dienst is op donderdag omdat in het weekend docenten en studenten naar een gemeente gaan. De inbreng van de studenten is duidelijk aanwezig: muziek, uitdelen en ophalen liedboek, collecteren en het tellen van de collecte. 

Bijzonder voor de studenten is dat Maarten samen met een student voorgaat in de dienst.

In Beth Shalom, de campus gebruiken we gezamenlijk de lunch. Ik ga net als de andere reisgenoten met mijn bord de zaal in en vindt een plekje aan een tafel. Al snel raak ik in gesprek met Manjali, een 24 jarige student uit Nepal. Ze is dit jaar met de opleiding begonnen. Ik vraag aan haar wat de reden was om met deze opleiding te beginnen. Manjila vertelt dat ze een boeddhistische achtergrond heeft, maar na een gebeurtenis in haar familie zijn ze christenen geworden. Ik vraag haar of ze mij de aanleiding wil vertellen waarom haar familie nu het christelijke geloof betuigt. Manjila begint te vertellen en na enkele zinnen leg ik mijn bestek neer en luister naar een jonge vrouw met een prachtig verhaal over hoe haar familie in contact is gekomen met het christelijke geloof.

Nog vol van al gesprekken van vanochtend gaan we naar Tempel Doi Suthep, een van de meest vereerde boeddhistische heiligdommen in Noord Thailand. Hier vertelt Karsten over de geschiedenis van het boeddhisme, gebruiken en rituelen door de Thaise bevolking, en hoe dit tot het christelijk geloof staat. Tijdens de uitleg van Karsten staan twee jonge mensen te luisteren, ze vinden de verhalen bijzonder om te horen en lopen de rest van het bezoek met ons mee. Ze vragen wie wij zijn en waarom deze verhalen worden verteld. En dat vertellen wij graag!  

Tot zover, Nelleke