maandag 15 november 2010

Een plaatje

Zaterdag 6 november. Vandaag reis ik terug naar Nederland. Nadat ik gisterenavond van de groep afscheid heb genomen, richt ik nu het vizier op mijn terugreis.


Na het ontbijt komen eerst alle reisgenoten naar mijn kamer om de door hun gemaakte foto’s op mijn notebook te kopiëren. Als dit klusje geklaard is staan er ruim 2.200 foto’s op mijn pc. Het is een aardige en bonte verzameling van foto’s en laat Thailand in alle facetten zien. Deze uitwisseling van foto’s is voor mij een voorbeeld van hoe we samen deze reis beleefd hebben en een gevoel van ervaringen delen.

Daarna splitst de groep zich in wandelaars en shoppers. En ik behoor tot groep shoppers. Een traditie van mij is om in het buitenland naar de kapper te gaan. Dit vind ik leuk om te doen, maar brengt me tevens in contact met de bevolking. Aangezien we met een groepje zijn, heb ik genoeg support en Hanneke treedt op als tolk. En zo sta ik na een half uur met een fris kapsel weer buiten.



Hierna wandelen we terug naar het hotel waar we de anderen treffen om te lunchen. Dan nog een wandeling over het strand en de laatste spullen inpakken. Zoals ik eerder deze weken de groep heb uitgezwaaid, staan ze om half zes gereed om mij uit te zwaaien. Om zes uur vertrek ik met een taxi naar de luchthaven van Bangkok, een rit van 2½ uur, gevolgd door een vliegreis van bijna twaalf uur. Morgenochtend om negen uur zal ik weer voet op Nederlandse bodem zetten.

  

Persoonlijk hoop ik van harte dat Kerk in Actie na dit “proefjaar” doorgaat met het organiseren van inspiratiereizen. En dat mensen als Maarten en Hanneke die de taal spreken en met hun levens- en praktische ervaringen met het bezoekende land, gevraagd worden hun medewerking te verlenen. Inspiratiereizen hebben een meerwaarde voor het werk van Kerk in Actie, haar partnerorganisaties en de gemeenteleden. Raken en verbinden!

Ik heb deze reis ervaren als een persoonlijke verrijking, en ben iedereen die ik ontmoet heb dankbaar voor hun betrokkenheid, inspirerende verhalen en gebeden. Prachtig, indrukwekkend en inspirerend om Zending van dichtbij mee te mogen maken.
Zending anno 2010 is niet sec pastor of dominee, gericht op eigen kring of kerk, maar is breder georiënteerd op missionaire presentie in de maatschappij. Zending gaat over grenzen, zending is wereldwijd mensen binden en deze verbondenheid gestalte doen.

Bedankt voor het volgen van mijn weblog en het plaatsen van een reactie. Wellicht tot een volgende keer.

Met hartelijke groet, Nelleke

Geen opmerkingen:

Een reactie posten