Elk kind van het tehuis weet wat te doen: opstaan, persoonlijke en kamerverzorging, een corveetaak in of om het tehuis, en dan samen ontbijten. Elke ochtend leren ze een Bijbeltekst die ze buiten voor vertrek naar school gezamenlijk uitspreken, gevolgd door gebed. Om half zeven gaan de oudsten op de fiets naar school, de kleinsten staan dan al klaar om te voet te vertrekken.
Inmiddels is onze hele reisgroep opgestaan en volgen -binnen of buiten- dit ochtendgebeuren. Het is prachtig om dit te aanschouwen: 26 kinderen in de leeftijd van 7 tot 17 jaar, die ongeacht hun herkomst of persoonlijke geschiedenis met elkaar omgaan als een familie. De oudsten helpen de kleintjes, taken worden gedaan in een sfeer van er voor elkaar zijn, en met respect voor wat elk kind kan.
Om kwart over zes staat iedereen buiten. De kinderen klaar om naar school te gaan, en wij om hun uit te zwaaien. Maar eerst wordt een Bijbeltekst opgezegd en samen gebeden. Omdat de Bijbelteksten en het gebed in het Thais wordt uitgesproken, vraag ik of alle kinderen een Bijbel hebben. Maarten vertelt dat de kinderen die kunnen lezen een Bijbel hebben. Maar een wens van de oudste kinderen is het lezen van een Engelstalige Bijbel. 
Nadat we de kinderen hebben uitgezwaaid gaan we ontbijten en pakken onze spullen in. Maar voordat we Li en Saawkaew bedanken voor hun gastvrijheid en hun inspirerende verhalen, brengen we een bezoek aan de Christelijke Montessori school. De school ligt op loopafstand van het tehuis en naast de kerk. Deze kleuterschool geeft les aan ± 75 kinderen, verdeeld over 3 groepen. De kinderen zijn tussen de 2 tot 6 jaar oud. Omdat veel kinderen steeds minder van hun geschiedenis en cultuur weten, richt de school zich -buiten het vaste lesprogramma- op drie aandachtsgebieden: gezondheidszorg, muziek, en geschiedenis en cultuur. De kinderen hebben allemaal een eigen kam en tandenborstel, en leren het belang van persoonlijke verzorging. Bij geschiedenis en cultuur staat vroegere huisvesting, speelgoed, arbeid en werktuigen centraal. En muziek is een belangrijk element in het dagelijkse leven van de Thai. Het behalen van een muziekdiploma behoort op scholen tot de mogelijkheid. 
Na dit bezoek gaan we terug naar het kindertehuis en laden de bus in. Van Li en Saawkaew krijgen we allemaal een traditionele waterlepel als bedankje en herinnering. Een prachtig geschenk van twee mensen die goed en dankbaar werk doen. David en Leonie zeggen in hun dankwoord dat het werk van het kindertehuis hun in het hart geraakt heeft, en daarom krijgt ook dit project een bijdrage uit de collecteopbrengst van hun huwelijksdienst. ‘s Middags bezoeken we nog twee kerken die tot de Church of Christ in Thailand (CCT) behoren, waaronder de Sangprateep Church en rijden naar onze volgende bestemming: Chiang Rai.
Groetjes, Nelleke
Geen opmerkingen:
Een reactie posten