Geroepen

Donderdag 4 november is onze laatste dag in noorden van Thailand. Maar onderweg van Chiang Rai naar Chiang Mai brengen we eerst nog een bezoek aan een christelijke Montessori kleuterschool en hebben een gesprek met de leiding van de school.

De school weet van onze komst en de kinderen zijn net met het ochtendprogramma begonnen als wij aankomen. Dat dit programma nu een beetje anders verloopt dan normaal, vinden de kinderen niet erg. Integendeel, ze halen de leermaterialen uit de kast en laten dit aan ons zien. Ze leren lezen, schrijven, tellen in het Thais en Engels. Om het leren makkelijk te maken wordt er gebruik gemaakt van kleuren en symbolen. Ook duurzaam lesmateriaal wordt gebruikt: geen papier om te leren schrijven, maar een la met rijst.

De kleinsten van de klas spelen buiten. Zij hebben een extra speelkwartier totdat ze voor het eten geroepen worden. Zodra de kinderen aan tafel zitten, worden wij door de leiding van de school ontvangen. Het gaat hier om twee zussen die beiden met hun eigen specialisme (lerares en diacones) deze nieuwe school zijn begonnen. Voorheen hadden ze 40 jaar op een andere locatie een school. Nadat ze daar gestopt waren, dachten ze niet nog een keer met een nieuwe school te beginnen.

Maar de mogelijkheid deed zich een paar jaar geleden voor en sinds 1½ wordt hier onderwijs gegeven met christelijke elementen als basis van de school. En is christelijk Montessori onderwijs een meerwaarde in Thailand.

Ze vertellen dat de privéschool in het dal (regio) een naam heeft opgebouwd. En dat ze een onderscheiding hebben gekregen voor de manier waarop ze de school draaien. Opmerkelijk is dat veel ouders geen christen zijn. De school tracht de ouders via de kinderen te bereiken. Het feest op 18 december is hier een voorbeeld van. Ouders en kinderen worden uitgenodigd voor het kerstfeest. Een feest waar iedereen aan bijdraagt en helpt, een feest met gebed en eten.

Na een uur sluiten we het bezoek af. Een ontmoeting met twee bijzondere vrouwen die geroepen werden om dit project gestalte te geven en te dragen. Ze doen dit met een passie en liefde voor het werk, waarin ze “in de uitvoering van ons werk de steun van God ervaren”.

De rit gaat verder naar Chiang Mai, waar we in de middag bij huize Van Staveren aankomen en we na acht dagen afscheid nemen van "onze" buschauffeur. Dit doen we als groep met een dankwoord van Maarten en een gezamenlijk gebed. Een presentje voor bewezen diensten is hem van harte gegund.

Dan worden we door Irene welkom geheten. Karsten komt even later thuis met een klein taartje … Hij is vandaag jarig! En natuurlijk wordt er dan voor de jarige gezongen. Het is een gezellige middag met Karsten en Irene, en ook dochter Rachel vindt het geweldig, maar ook dit bezoek kent een einde. Dus wordt alle bagage verzameld en gaan we om zes uur naar het busstation, waar we om half acht de nachtbus naar Hua Hin nemen. Een busreis van circa 1.000 kilometer naar het zuiden. Verwachte aankomsttijd morgenochtend zeven uur!

Tot in Hua Hin,

Nelleke